Οικονομία

Οικονομία

Διάσκεψη Τύπου Προέδρου Δημοκρατικού Συναγερμού Νίκου Αναστασιάδη
Παρουσίαση Θέσεων για Οικονομία

Λευκωσία, 3 Μαρτίου 2011

Η Κύπρος βρίσκεται σήμερα σε ένα κρίσιμο σταυροδρόμι. Η οικονομία βρίσκεται σε τέλμα. Οι ρυθμοί ανάπτυξης παραμένουν αναιμικοί. Η ανεργία είναι σε πρωτόγνωρα επίπεδα, πλήττοντας κυρίως την νέα γενιά. Η ακρίβεια υπονομεύει το εισόδημα των Κυπρίων. Τα κοινωνικά προβλήματα πολλαπλασιάζονται. Οι Κύπριοι πολίτες νοιώθουν πρωτοφανή ανασφάλεια και αγωνιούν για το μέλλον τους και εκείνο των οικογενειών του.Η ωμή πραγματικότητα είναι πως η οικονομική πολιτική της κυβέρνησης είναι κατά πολύ κατώτερη των περιστάσεων. Πρόκειται για μια πολιτική που έχει αποτύχει. Και που, κυρίως, οδηγεί σε αδιέξοδα.

Για μας η κριτική της κυβέρνησης δεν είναι το πρωταρχικό ζητούμενο. Φυσικά κάθε εποικοδομητική κριτική είναι αναγκαία, με την ελπίδα ότι η κυβέρνηση θα αλλάξει πορεία στα οικονομικά. Για μας το πιο σημαντικό πάντως είναι να καταθέσουμε την εναλλακτική οικονομική μας πρόταση. Να δείξουμε στους απογοητευμένους πολίτες, πως υπάρχει άλλος δρόμος. Πως μπορεί η Κυπριακή οικονομία να ξαναβρεί τον δυναμισμό της.

Η οικονομική πρόταση που παρουσιάζουμε σήμερα, είναι συγκροτημένη, αξιόπιστη τολμηρή και αναπτυξιακή.

Είναι συγκροτημένη, διότι παρουσιάζει μια διαφορετική και ολοκληρωμένη οικονομική πρόταση, σε όλους τους κρίσιμους τομείς, από εκείνη που εφαρμόζει η κυβέρνηση.

Είναι αξιόπιστη διότι υποστηρίζεται από απολύτως συγκεκριμένα μέτρα ανά τομέα.

Είναι τολμηρή, διότι εδώ που φθάσαμε χρειάζονται αλλαγές και τομές για να ξαναβρεί η Κύπρος την αναπτυξιακή της τροχιά.

Το μεγάλο στοίχημα, είναι για μας η ανάπτυξη. Ώστε να δημιουργηθούν νέες θέσεις εργασίας. Ώστε να αναβαθμιστεί το βιοτικό επίπεδο όλων. Και ιδίως των οικονομικά ασθενέστερων. Είναι ακριβώς αυτή την αναπτυξιακή προοπτική που υπηρετεί και διασφαλίζει η οικονομική μας πρόταση.

Μια πρόταση που διαπνέεται από τις αρχές τού Κοινωνικού Φιλελευθερισμού. Το μοντέλο που ο Δημοκρατικός Συναγερμός προτείνει για την κοινωνικοοικονομική ανάπτυξη είναι η Κοινωνική Οικονομία της Αγοράς, η οποία σέβεται και αξιοποιεί την δημιουργικότητα του πολίτη ενθαρρύνοντας την ανάπτυξη.

Η όλη μας πολιτική φιλοσοφία και άρα και η οικονομική πολιτική μας, βρίσκεται μακριά από δογματισμούς και ακρότητες, επιλέγοντας τον πραγματισμό και το μέτρο.

Είναι πεποίθηση μας, και το επιβεβαιώνει η παγκόσμια εμπειρία, πως η οικονομική ανάπτυξη οφείλει να στηρίζεται στην ιδιωτική πρωτοβουλία που δημιουργεί πλούτο και όχι στην κρατική επιχειρηματικότητα που συσσωρεύει χρέη και ελλείμματα.

Ταυτόχρονα, είμαστε πολέμιοι της ασυδοσίας της αγοράς και την ανεξέλεγκτης λειτουργίας της. ΓιΆ αυτό και προτείνουμε ένα κράτος ελεγκτή και ρυθμιστή. Η κρατική παρέμβαση είναι αναγκαία και αποτελεσματική εκεί όπου οι δυνάμεις της αγοράς αποτυγχάνουν.

Θέλουμε ταυτόχρονα την ποιοτική αναβάθμιση του κράτους, με επικέντρωση του ρόλου του σε υπηρεσίες κοινής ωφελείας όπως η δημόσια παιδεία, η δημόσια υγεία, η κοινωνική πρόνοια, η ασφάλεια. Ένα κράτος που θα υπηρετεί υπαρκτές ανάγκες και δικαιώματα.

Η καρδιά του οικονομικού προβλήματος της Κύπρου βρίσκεται ακριβώς στο μοντέλο του κράτους που διαμορφώθηκε διαχρονικά. Δεν έχει νόημα σήμερα η αναζήτηση ευθυνών. Δεν προσφέρουν τίποτα οι κομματικές αντιδικίες. Απαιτείται αντίθετα ευρεία συναίνεση και η μέγιστη δυνατή συλλογικότητα, για να δημιουργήσουμε ένα νέο, καλύτερο μοντέλο κράτους.

Η εποχή του κράτους – επιχειρηματία αποτελεί παρελθόν. Η επιχειρηματική δραστηριότητα του κράτους, συνήθως, συνοδεύεται από σπατάλες και κακοδιαχείριση, από ελλείμματα και χρέη. Χρέη που επιβαρύνουν την ανάπτυξη και την κοινωνική πολιτική του κράτους αλλά βεβαίως και που τελικά καλείται να πληρώσει το σύνολο των πολιτών.

Εξίσου, παρελθόν πρέπει να αποτελεί και η αντίληψη που θέλει την εκάστοτε κυβέρνηση να θεωρεί το κράτος σαν «λάφυρο» προς διανομή στους κατά καιρούς υποστηρικτές της.

Πιστεύουμε ότι ένα αναμορφωμένο κράτος, με άλλη νοοτροπία, παραγωγικές δομές και λειτουργίες, έχει να παίξει στρατηγικό ρόλο μέσα στην κοινωνία. Η μεγάλη πρόκληση της εποχής μας είναι η σωστή ισορροπία ανάμεσα στον οικονομικό δυναμισμό της ιδιωτικής πρωτοβουλίας και στον επιτελικό ρόλο του κράτους. Εξάλλου, τη λειτουργία της ελεύθερης οικονομίας πρέπει να συμπληρώνει ο κοινωνικός ρόλος της πολιτείας.

Έχω επισημάνει, πως κεντρικό ζητούμενο, ειδικά σε δύσκολους καιρούς, είναι να έχει μια κοινωνία όραμα. Διότι χωρίς όραμα δεν υπάρχει ελπίδα. Το δικό μας όραμα είναι χειροπιαστό, σύγχρονο τολμηρό. Είναι το όραμα μας για την Κύπρο του 2020 όπως το έχουμε παρουσιάσει πρόσφατα. Σήμερα, συγκεκριμενοποιούμε τους τρόπους και τους στόχους για να εκφράσουμε και να υπηρετήσουμε αυτό το όραμα. Δίνουμε απαντήσεις στα προβλήματα που έχουμε ενώπιον μας. Προβλήματα τα οποία είναι πλέον δομικά και διαρθρωτικά και επιβάλλουν τομές στην οικονομία, στο κράτος και στην κοινωνία.

Το οικονομικό μας πρόγραμμα στηρίζεται σε τρεις άξονες. Την ανάπτυξη, τη διαχείριση της κρατικής περιουσίας και τη μείωση του σπάταλου κράτους.

Ως πρώτο άξονα και όχι συμπτωματικά, θεωρούμε αυτό της ανάπτυξης. Καταθέτουμε τα μέτρα εκείνα που θα διασφαλίσουν την αναπτυξιακή πορεία της Κύπρου. Είναι προφανές ότι δεν μπορεί να υπάρξει ανάπτυξη χωρίς επενδύσεις.

Παρουσιάζουμε λοιπόν συγκεκριμένες προτάσεις για την ενθάρρυνση των επενδύσεων με επικέντρωση σε νέους σύγχρονους τομείς όπως η έρευνα και καινοτομία, οι τομείς τη πράσινης ανάπτυξης, της ενέργειας αλλά και οι τομείς της εκπαίδευσης και της υγείας. Στόχος η αξιοποίηση του συγκριτικού πλεονεκτήματος της οικονομίας μας και η μετατροπή της Κύπρου σε κέντρο υπηρεσιών. Στόχος μια νέα οικονομία της γνώσης και της εξειδίκευσης.

Πρέπει την ίδια ώρα να δώσουμε νέες ευκαιρίες και κίνητρα για την αναβάθμιση και όλων των άλλων κρίσιμων τομέων της Κυπριακής οικονομίας. Από την ανάπτυξη γης και τις κατασκευές, τον τομέα του τουρισμού και ασφαλώς την ναυτιλία και τις χρηματοοικονομικές υπηρεσίες.

Βασικές προϋποθέσεις για την ανάπτυξη είναι η ύπαρξη ισχυρών εποπτικών αρχών, τα χαμηλά δανειστικά επιτόκια τα οποία δυστυχώς δεν θα πετύχουμε όσο η οικονομία και οι τράπεζες μας υποβαθμίζονται και πάνω απΆ όλα η διασφάλιση μακροοικονομικής σταθερότητας και το φιλικό επιχειρηματικό περιβάλλον.

Και θα ήθελα σε αυτό το σημείο να ανοίξω μια παρένθεση και να ενημερώσω ότι ο Δημοκρατικός Συναγερμός παρακολουθεί στενά τις συζητήσεις σε σχέση με τη καθιέρωση του συμφώνου ανταγωνιστικότητας στην Ευρωπαϊκή Ένωση. Δεν χρειάζεται να λέμε πολλά δημοσίως, θέλω όμως να σας διαβεβαιώσω ότι οι απαραίτητες προληπτικές κινήσεις εκ μέρους μας γίνονται.

Τα μέτρα και οι εισηγήσεις που καταθέτουμε για την ενθάρρυνση της ανάπτυξης περιλαμβάνουν τα εξής:

Ριζική μείωση της γραφειοκρατίας, εισαγωγή της ηλεκτρονικής διακυβέρνησης και εισαγωγή Κέντρων Εξυπηρέτησης Επιχειρήσεων. Στην πράξη να αποδείξουμε πως κράτος και ιδιωτικός τομέας είναι σύμμαχοι για την ανάπτυξη.
Ενίσχυση του ανταγωνισμού σε όλα τα επίπεδα της Κυπριακής αγοράς. Aρση μονοπωλίων και ολιγοπωλίων και ενίσχυση ανεξαρτήτων εποπτικών αρχών όπως η Επιτροπή Ανταγωνισμού, η Επιτροπή Κεφαλαιαγοράς και άλλες.
Aνοιγμα των κλειστών επαγγελμάτων και διεύρυνση του εμπορικού ωραρίου.
Προώθηση Συμπράξεων Ιδιωτικού-Δημόσιου τομέα για υλοποίηση μεγάλων αναπτυξιακών έργων, μέσα σε συνθήκες χρηστής διοίκησης και διαφάνειας.
Παροχή φορολογικών κινήτρων και πολεοδομικών ελαφρύνσεων για στοχευμένες αναπτύξεις.
Δημιουργία συγκροτημένης υπηρεσίας για αξιοποίηση προγραμμάτων και για μεγιστοποίηση της απορρόφησης κονδυλίων από την Ευρωπαϊκή Ένωση.
Νέα πολιτική για την έρευνα και ανάπτυξη και αύξηση των σχετικών δαπανών στο 3% μέχρι το 2020.
Νέα ενεργειακή πολιτική με βάση τα νέα δεδομένα για το φυσικό αέριο με σκοπό να καταστήσουμε τη Κύπρο όχι μόνο χρήστη αλλά και εξαγωγέα φυσικού αερίου.
Αύξηση του μεριδίου Ανανεώσιμων Πηγών Ενέργειας στο 20% μέχρι το 2020.
Προώθηση δημιουργίας Καζίνο και ρύθμιση ζητήματος ηλεκτρονικού στοιχήματος. Τα παράδειγμα της Σιγκαπούρης, όπως παρουσιάζεται στο τελευταίο τεύχος του περιοδικού Economist, ας μας ανοίξει τα μάτια.

Ο δεύτερος άξονας της οικονομικής μας πολιτικής αφορά το θέμα της διαχείρισης της κρατικής περιουσίας προς όφελος της κοινωνίας. Τα κρατικά έσοδα μπορούν και πρέπει να αυξηθούν, όχι όμως με την επιβολή νέων φορολογιών αλλά με τη σωστή αξιοποίηση των δημοσίων οργανισμών και του δημοσίου πλούτου.

Προτείνουμε την ίδρυση μιας Αρχής Διαχείρισης και Αξιοποίησης της Κρατικής Περιουσίας η οποία με πλήρη διαφάνεια, με ανοικτούς διαγωνισμούς και σε συνεργασία με τον ιδιωτικό τομέα θα επιδιώξει τη σωστή αξιοποίηση της κρατικής περιουσίας που περιλαμβάνει μεγάλα προνομιακά τεμάχια γης, βιομηχανικές ζώνες μέχρι και κυβερνητικές κατοικίες και μικροτεμάχια.

Στα πλαίσια αυτά αναφερόμαστε με πολύ συγκεκριμένο τρόπο στην κατάργηση αχρείαστων ημικρατικών οργανισμών, τις μετοχοποιήσεις, τη διαδικασία μερικής ή και πλήρους, σε κάποιες περιπτώσεις αποκρατικοποίησης.

Βασικές προϋποθέσεις για την προώθηση μιας πολιτικής αποκρατικοποίησης είναι η συνεχής αναβάθμιση του εποπτικού πλαισίου και η διασφάλιση των εργαζομένων και της συμμετοχής τους μάλιστα στο μετοχικό κεφάλαιο και τη διοίκηση των οργανισμών. Επίσης η δέσμευση ότι τα έσοδα που θα προκύψουν δεν θα χρησιμοποιηθούν για σπατάλες ή για μπαλώματα των δημοσιονομικών ελλειμμάτων αλλά θα δεσμευτούν για επενδύσεις στην έρευνα και καινοτομία, τις υποδομές, τις ανανεώσιμες πηγές ενέργειας, την πράσινη ανάπτυξη και άλλους τομείς υψηλής προστιθεμένης αξίας.

Θέλω να σημειώσω πως στον κατάλογο των προτεινομένων οργανισμών για αποκρατικοποίηση που είχαμε πρωτοπαρουσιάσει τον περασμένο Μάιο δεν περιλαμβάνεται πλέον η Eurocypria η οποία λόγο κακών χειρισμών είχε τη γνωστή κατάληξη.

Τρίτος άξονας του προγράμματος μας είναι η μείωση του σπάταλου κράτους, ένα πρόβλημα που βρίσκεται στο επίκεντρο των διαρθρωτικών αδυναμιών της οικονομίας μας. Αν δεν μειώσουμε το σπάταλο κράτος είναι αδύνατο να αντιμετωπίσουμε το δημοσιονομικό πρόβλημα που επιβαρύνεται καταλυτικά από το κόστος λειτουργίας της κρατικής μηχανής και είναι αδύνατο να δώσουμε την αυξημένη έμφαση που επιθυμούμε στις δημόσιες υπηρεσίες και την κοινωνική πρόνοια.

Έχουμε μια τεράστια δημόσια υπηρεσία σε αναλογία με το μέγεθος της χώρας μας και είμαστε τρίτοι στην Ευρώπη σε ποσοστό του κρατικού μισθολογίου επί του ΑΕΠ. Πιο συγκεκριμένα, το κόστος του κρατικού μισθολογίου στην Κύπρο το 2009 ανήλθε στο 15,6% του ΑΕΠ, χωρίς να λαμβάνεται υπόψη το μισθολόγιο των Ημικρατικών Οργανισμών που επιδοτούνται από το κρατικό μισθολόγιο και αυτό ήταν το μεγαλύτερο ποσοστό στην Ευρώπη. Ο μέσος όρος στην Ευρωζώνη περιορίζεται στο 10,8% του ΑΕΠ.

Οι συνεχείς φορολογικές αυξήσεις για τη συντήρηση αυτού του δαπανηρού δημόσιου τομέα δεν μπορούν να συνεχιστούν για πάντα και για αυτό, μεταξύ άλλων, προτείνουμε:

§ Μορατόριουμ δύο χρόνων σε όλες τις προσλήψεις στον ευρύτερο δημόσιο τομέα και εισαγωγή της εναλλαξιμότητας για κάλυψη αναγκών από τμήμα σε τμήμα.

§ Με την πάροδο του δίχρονου μορατόριουμ στις προσλήψεις να προσλαμβάνεται ένας νέος δημόσιος υπάλληλος για κάθε τρεις ή τέσσερεις αφυπηρετήσεις σε προαποφασισμένο χρονικό ορίζοντα.

§ Να δοθεί τέλος στις προσλήψεις εκτάκτων και οι θέσεις των ωρομίσθιων να καταργούνται όταν αυτοί αφυπηρετούν.

§ Ολοκλήρωση της διαδικασίας αύξησης του ορίου αφυπηρέτησης στον ευρύτερο δημόσιο τομέα στα 63 χρόνια.

§ Μείωση κλιμάκων εισδοχής στη δημόσια υπηρεσία και αλλαγή του συστήματος εισφορών των νεοεισερχόμενων δημόσιων υπαλλήλων για τις συντάξεις τους.

§ Διατήρηση των απολαβών των πιο υψηλόμισθων υπαλλήλων στον δημόσιο και ημιδημόσιο τομέα, χωρίς αυξήσεις, για τα επόμενα δύο χρόνια.

Θέλω να σημειώσω ότι αυτά τα μέτρα που προτείνουμε από τη μια θα φέρουν σημαντικά και χειροπιαστά αποτελέσματα και από την άλλη δεν θα επηρεάσουν αρνητικά όσους ήδη υπηρετούν στη δημόσια υπηρεσία.

Προτείνουμε ακόμη:

§ Καλύτερη διαχείριση του Ταμείου Κοινωνικών Ασφαλίσεων και των διαφόρων ταμείων του κράτους.

§ Βελτίωση της ΑΤΑ με τρόπο που να την καθιστά πιο δίκαιη.

§ Προώθηση ενός διαφοροποιημένου ΓΕΣΥ με τρόπο που από τη μια θα αναβαθμίσει την ποιότητα των υπηρεσιών υγείας και από την άλλη θα διασφαλίζει ότι η οικονομία δεν θα μπει σε περιπέτειες.

§ Διακρίβωση του ύψους και οριστική ρύθμιση του ζητήματος των ανείσπρακτων φόρων. Βελτίωση της φοροεισπρακτικής ικανότητας του κράτους, πάταξη της φοροδιαφυγής αλλά και πάταξη της κακοδιαχείρισης του υστερήματος του Κύπριου φορολογούμενου πολίτη.

Κυρίες και κύριοι,

Θέλω να είμαι ξεκάθαρος. Εδώ που έχουμε φθάσει σήμερα στην οικονομία, είναι αδιανόητο να ανακυκλώνουμε παλιές συνταγές και νοοτροπίες. Η κρίση είναι βαθύτατη. Μόνο αν κατανοήσουμε την πραγματικότητα αυτή, μπορούμε να αντιμετωπίσουμε την κρίση ως ευκαιρία. Είναι ανάγκη λοιπόν να επιδείξουμε την τόλμη που αποφύγαμε συνειδητά τις περασμένες δεκαετίες. Επιβάλλεται να κάνουμε τις τομές. Οι εύκολες λύσεις όμως δεν είναι πλέον διαθέσιμες. Αυτό οφείλουμε να το αντιληφθούμε. Όλοι. Δεν έχουμε την πολυτέλεια της ατολμίας, την σιγουριά των δογμάτων και την θαλπωρή της ακινησίας, αλλά και την πολιτική των βολεμάτων και των βολεμένων.

Για την αντιμετώπιση της κρίσης, υπάρχουν δυο δρόμοι.

§ Ο δικός μας δρόμος αναγνωρίζει στην οικονομία λάθη, αδυναμίες και παθογένειες που χαρακτήρισαν τις δεκαετίες που πέρασαν. Όλα αυτά, μαζί με τα σοβαρά λάθη της σημερινής κυβέρνησης, μας οδήγησαν και μας οδηγούν στην κρίση που βιώνουμε. Αντίθετα το οικονομικό επιτελείο της κυβέρνησης και η ηγεσία της δεν έχουν διδαχθεί τίποτα. ΓιΆ αυτό είναι καταδικασμένοι να συνεχίζουν τα λάθη.

§ Ο δικός μας δρόμος αναγνωρίζει ότι το σημερινό κράτος που σωρεύει δυσβάστακτα βάρη στην οικονομία έχει φθάσει σε αδιέξοδο. Χρειαζόμαστε ένα άλλο μοντέλο κράτους. Νοικοκυρεμένου, σύγχρονου και παραγωγικού, που θα λειτουργεί με διαφάνεια και κοινωνική ευαισθησία. Αντίθετα η κυβέρνηση επιδιώκει την διαιώνιση ενός ξεπερασμένου κρατικού μοντέλου. Αυτό εμποδίζει την ανάπτυξη. Τροφοδοτεί την ανεργία. Αυξάνει τα ελλείμματα Τα φορτώνει στους πολίτες.

§ Ο δικός μας δρόμος περνάει μέσα από τομές και διαρθρωτικές αλλαγές. Οφείλουμε να περιορίσουμε σταδιακά το μέγεθος του δημόσιου τομέα και να κλείσουμε γρήγορα τις μαύρες τρύπες των δημόσιων οικονομικών. Αντίθετα η κυβέρνηση απορρίπτει οποιαδήποτε πραγματική τομή στην οικονομία, ειδικά μάλιστα στον δημόσιο τομέα. Έτσι, απλώς διαιωνίζει αδιέξοδα.

§ Ο δικός μας δρόμος περνάει μέσα από τις γερές βάσεις που θα διαμορφώσουν ένα νέο οικονομικό και αναπτυξιακό μοντέλο. Ο ρόλος του κράτους στο μοντέλο αυτό θα είναι στρατηγικός, ρυθμιστικός και κοινωνικός. Το κράτος δεν θα παριστάνει τον επιχειρηματία. Αντίθετα η κυβέρνηση παραμένει δογματικά προσκολλημένη σε οικονομικά μοντέλα του παρελθόντος που αδυνατούν να αντιμετωπίσουν την κρίση.

Κυρίες και κύριοι,

Αυτή είναι η ώρα να ενώσουμε δυνάμεις. Να συνεργασθούμε στενά. Να παραμερίσουμε κάθε εστία διχασμού. Να χτίσουμε γέφυρες που να δυναμώνουν την ενότητα και τη συλλογικότητα. Με πραγματισμό να αφήσουμε στην άκρη δόγματα και ιδεοληψίες. Η οικονομία είναι εθνική υπόθεση. Μόνο έτσι θα αντιμετωπίσουμε τις προκλήσεις του παρόντος και θα ξαναβρούμε την ελπίδα για το μέλλον της πατρίδας μας.

Σας ευχαριστώ.

FacebookTwitterGoogle+Share